Stan e-learningu w kształceniu dorosłych - badania KOWEZIU

Wojciech Zieliński

Pisałem już na tym blogu o badaniach stanu kształcenia na odległość w Polsce prowadzonych na zlecenie Krajowego Ośrodka Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej (KOWEZIU). Raport końcowy z tych badań nadal jest przygotowywany, ale pierwsze informacje o ich wynikach zostały już zaprezentowane w raportach cząstkowych i na tegorocznej konferencji „Uniwersytet Wirtualny – model, narzędzia, praktyka”. Zainteresowanych odsyłam do prezentacji Pana Andrzeja Brzozowskiego z KOWEZIU. W kolejnych wpisach na tym blogu będę chciał zwrócić uwagę i skomentować te z wyników, które są dla mnie najbardziej interesujące.
Dziś o samych badaniach. Dotyczyły obszaru kształcenia dorosłych a więc tego, które jest szczególnie istotne w obecnych realiach demograficzno- ekonomicznych a także tego, w którym e-learning wydaje się mieć szczególne atuty. Badania składały się z dwóch części – jakościowej i ilościowej. W tej pierwszej, z której raport jest dostępny, głównynacisk położono na zdiagnozowanie stanu e-learningu w placówkach kształcenia ustawicznego i zawodowego działających w ramach systemu oświaty. Obejmują one m.in. szkoły dla dorosłych, centra kształcenia ustawicznego i centra kształcenia praktycznego. W sumie w 349 placówkach ankieterzy przeprowadzili wywiady z ich dyrektorami, 1320 nauczycielami oraz 1337 słuchaczami. Celem było określenie, jakie te grupy respondentów mają doświadczenia i plany związane z e-learningiem, jaki jest ich stopień przygotowania do tej formy kształcenia oraz jaki jest do niej stosunek. Podobne wywiady przeprowadzono także z przedstawicielami 500 organizacji pozarządowych zajmujących się szkoleniami, 200 jednostek OHP oraz 250 powiatowych urzędów pracy kontraktujących szkolenia dla bezrobotnych i poszukujących pracy. Grupy te zostały wybrane z uwagi na zaangażowania w działalność szkoleniową dla dorosłych lub prowadzenie kształcenia zawodowego. Celem było porównanie wyników z tym, które uzyskano w placówkach kształcenia ustawicznego, a także zdiagnozowanie dobrych praktyk lub zasobów, które mogłyby być w przyszłości wykorzystane w kształceniu dorosłych z wykorzystaniem e-learningu. Odmienne wywiady przeprowadzono z opiekunami 126 centrów kształcenia na odległość na wsi, które zostały założone kilka lat temu w ramach 3 projektów finansowanych z funduszy europejskich. Tutaj chodziło przede wszystkim o diagnozę, jaki jest obecny stan tych centów – jak są wyposażone, jakie są kompetencje ich opiekunów, czy i jaką prowadzą działalność szkoleniową, kto z nich korzysta, itp.
W badaniach jakościowych skoncentrowano się na innych grupach. Ich główną częścią były wywiady pogłębione z przedstawicielami uczelni, firm szkoleniowych, szkół językowych, producentów materiałów dydaktycznych, pracodawców oraz firm zajmujących się rekrutacją pracowników. W pierwszych trzech grupach wybrano głównie te organizacje, które mają doświadczenia i sukcesy we wdrażaniu e-learningu. Celem wywiadów było znalezienie odpowiedzi na pytania, jaki jest stosunek respondentów do e-learningu, jak widzą jego perspektywy, mocne i słabe strony, kto na nim zyskuje a kto traci, co trzeba zrobić, aby mógł się rozwijać. Respondentów mających doświadczenie z e-learningiem pytano także o praktyczne rozwiązania w jego wdrażaniu i prowadzeniu, doświadczenia i dobre praktyki.
Uzupełnieniem powyższych badań była analiza danych wtórnych przeprowadzona w 7 krajach europejskich, której wyniki zebrano w raporcie „State of the Art report on Distance Learning and Learning”.
Myślę, że powyższy krótki opis uzasadnia opinię o unikalnym w Polsce zakresie i tematyce badań KOWEZIU. Po urlopowej przerwie, w kolejnych wpisach, będę do nich wracał, prezentując swoją ocenę i interpretację wyników.

Data dodania: 16.08.2012