AAA

Popularyzacja lektur szkolnych na portalach społecznościowych na przykładzie strony Kamienie na szaniec na portalu Facebook

Anna Michniuk, Sylwia Polcyn

Artykuł prezentuje możliwości zastosowania w procesie kształcenia zakładanych na portalach społecznościowych stron fanowskich, które poświęcone są lekturom szkolnym. Lektury wśród uczniów zawsze budziły ambiwalentne uczucia. Jedni czytają je z ogromną przyjemnością, innym kojarzą się z obowiązkiem, przy czym druga grupa zazwyczaj przeważa. Może to się zmienić dzięki zastosowaniu nowych technologii i aplikacji, których na co dzień używają uczniowie. Korzystanie z możliwości, jakie daje internet, może urozmaicać lekcje oraz motywować uczniów do samodzielnego zapoznawania się z kanonem tekstów kultury. W artykule przedstawiono stronę poświęconą lekturze „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego oraz przykład zajęć prowadzonych z zastosowaniem portalu Facebook.

Lektury szkolne jako element kształcenia ogólnego

Jedną z głównych powinności szkoły oraz polskiego systemu edukacji rozumianego jako jeden z najważniejszych filarów społecznego porządku1 jest kształcenie ogólne uczniów. Zdaniem W. Okonia kształcenie powinno służyć wytwarzaniu odpowiednich więzi społecznych pomiędzy jednostkami, klasami społecznymi i narodami. Wynikiem kształcenia jest wykształcenie, które przygotowuje człowieka do wykonywania w przyszłości wszystkich specjalności zawodowych oraz wyznacza drogę do świata nauki i kultury2. Tak rozumiane kształcenie ogólne dotyczy dwóch aspektów: rzeczowego (obiektywnego) oraz osobowościowego (podmiotowego). Pierwszy z nich związany jest z poznawaniem „świata obiektywnego” - obejmującym opanowanie podstaw wiedzy z takich dziedzin jak przyroda, społeczeństwo, technika czy sztuka3 - oraz z nabywaniem określonych sprawności i umiejętności, które pozwolą uczniom przekształcać rzeczywistość oraz na nią oddziaływać. Aspekt osobowościowy odpowiada zaś za poznawanie siebie, kształtowanie własnych motywacji, pasji, a także wyćwiczenie sprawności, które będą sprzyjać kształtowaniu własnego „ja” oraz rozwijaniu potrzeb samokształceniowych. Umożliwia on także rozwój zdolności poznawczych, takich jak: myślenie, zdolność obserwacji, wyobraźnia, pamięć i uwaga. Oba aspekty powinny ze sobą współgrać. Jedynie integralny związek pomiędzy nimi może doprowadzić do prawidłowego i wszechstronnego rozwoju człowieka4.

Jednym z elementarnych składników tak rozumianego kształcenia ogólnego jest poznawanie przez uczniów dorobku kultury, w tym szczególnie kanonu tekstów literackich. Lista lektur szkolnych określana jest przez Ministra Edukacji Narodowej. Odwołując się do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół oraz do kolejnych załączników do tego aktu5, można wyodrębnić teksty kultury, które uczniowie powinni przyswoić, realizując kolejne poziomy edukacji. Lista lektur szkolnych pojawia się w podstawie programowej, zasadniczym akcie prawnym zatwierdzonym przez resort oświaty, stanowiącym bazę do tworzenia programów kształcenia6. Lektury szkolne są dobierane odpowiednio do podstawy programowej, adekwatnie do poziomu edukacyjnego, zgodnie z założonymi efektami nauczania oraz ze stopniem rozwoju intelektualno-emocjonalnego uczniów. Nauczyciel ma do wyboru szereg tekstów literackich polskiej i światowej kultury, które może omówić z uczniami w całości bądź wykorzystując tylko niektóre fragmenty.

Często zdarza się jednak, że uczniowie nie wypowiadają się dobrze na temat lektur. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, iż wielu z nich nie rozumie celowości poznawania szkolnego kanonu literatury. W większości przypadków teksty te są dla uczniów niezrozumiałe, trudne w odbiorze i mało interesujące ze względu na skomplikowany język, niejasne treści oraz ukazanie bohaterów literackich na tle wydarzeń historycznych różnych epok, na temat których uczniowie mogą mieć zbyt ubogą wiedzę lub się nimi po prostu nie interesować. Mimo wielu zabiegów nauczycieli, które mają zachęcić uczniów do czytania lektur, podopieczni wybierają streszczenia, które z prawdziwą, wartościową literaturą nie mają nic wspólnego. Skupiają się one tylko na głównych wątkach i bohaterach, nie oddając konwencji całego utworu, zwłaszcza przez to, że nie są pisane językiem epoki i nie zachowują formy charakterystycznej dla danego gatunku literackiego. W związku z tym wiedza pozyskiwana przez ucznia jest ograniczona i fragmentaryczna, co może prowadzić do popełniania przez niego błędów w interpretacji dzieła i niezrozumienia go w kontekście całej epoki.

Facebook jako forma popularyzacji lektur szkolnych

Zastosowanie w edukacji portali społecznościowych może urozmaicić proces nauczania i uczenia się. Współcześni uczniowie to przecież przedstawiciele pokolenia digital natives - pokolenia, które charakteryzuje biegłe posługiwanie się mediami i powszechnie dostępnymi technologiami7. Uczniowie z większą energią, zaangażowaniem oraz bardziej pozytywnym nastawieniem będą przyswajali nowe informacje i wiedzę z różnych dziedzin nauki, jeśli nauczyciele w procesie kształcenia wykorzystają media - naturalne środowisko młodych ludzi.

Przykład, który zostanie zaprezentowany poniżej, ukazuje zastosowanie stron fanowskich na portalu społecznościowym Facebook do popularyzacji lektur szkolnych. Fanpage lektury może nie tylko wzbudzić ciekawość poznawczą uczniów i wpływać na ich motywację do zaznajamiania się z kanonem lektur szkolnych, ale także kształtować postawę kreatywności i aktywności podmiotu uczącego się.

Facebook w ciągu kilku lat stał się powszechnie używanym narzędziem komunikacji dwustronnej, które z czasem zaczęło pełnić określone funkcje. Stał się między innymi doskonałym nośnikiem reklamy, ze względu na to, że w ciągu miesiąca z portalu korzysta prawie 1,5 miliarda użytkowników, którzy przy każdym zalogowaniu spędzają na jego stronach średnio 18 minut. Statystyki pokazują również, iż co drugi użytkownik loguje się na portalu codziennie8. Korzystanie z portalu społecznościowego w celach marketingowych sprawia zatem, iż produkt nie tylko znajduje się bliżej potencjalnego klienta - odbiorcy, ale trafia do nieograniczonej liczby konsumentów. Za nietypową formę reklamy można uznać pojawiające się na portalu strony fanowskie, które zrzeszają np. pasjonatów restauracji, filmów, sportu, książek. Jak się okazuje, na portalu pojawia się także coraz więcej stron poświęconych lekturom omawianym w polskich szkołach. Na Facebooku znajdują się już fanpage'e, m.in.: Małego Księcia9, Ani z Zielonego Wzgórza10, Dzieci z Bullerbyn11, Kamieni na szaniec12 i Jeżycjady13.

Czytając po raz pierwszy o fanpage'ach lektur szkolnych, można się zastanawiać nad tym, kto i w jakim celu tworzy takie strony oraz jakie treści można na nich znaleźć. Poniżej przedstawiono analizę strony poświęconej Kamieniom na szaniec Aleksandra Kamińskiego - książki, która znajduje się w kanonie lektur szkolnych przewidzianych przez MEN na poziomie szkoły gimnazjalnej14. Pod uwagę wzięto takie elementy jak: autorzy strony, liczba polubień15, liczba osób, które „mówią o tej stronie”16, oraz zawartość merytoryczną postów (ich źródła, związek z lekturą). Wskazano też możliwości zastosowania tej strony w pracy z uczniem.

Kamienie na szaniec Aleksandra Kamińskiego na portalu Facebook

Strona fanowska Kamieni na szaniec Aleksandra Kamińskiego powstała na portalu Facebook w październiku 2010 roku. Jej założycielką jest Joanna Machowska - ówczesna gimnazjalistka, a obecnie (rok szkolny 2013/2014) uczennica liceum ogólnokształcącego, w klasie humanistycznej z rozszerzonym programem nauczania języka polskiego i historii.

Z informacji podanych przez autorkę wynika, iż do założenia fanpage'a Kamieni na szaniec przyczyniła się jej wizyta w Muzeum Powstania Warszawskiego17. To bliskie spotkanie z historią było bezpośrednim bodźcem, który skłonił ją do upowszechniania informacji o lekturze i bohaterach tamtych dni. Jak podaje J. Machowska, na początku nie miała koncepcji prowadzenia strony, ale z czasem wszystko się zmieniło. Pomagają jej w tym dwie administratorki: Jowita Tenderowicz, studentka Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, oraz Aleksandra Koszalska, pasjonatka historii, która jest wolontariuszką w Muzeum Powstania Warszawskiego i pracownicą Muzeum Historii Żydów Polskich. W przyszłości planuje rozpocząć studia historyczne.

Statystyki dostępne na fanpage'u Kamieni na szaniec wskazują, że strona ma obecnie 20 619 „polubień”, natomiast 3356 osób18 „mówi o niej”. Najliczniejszą grupę wiekową fanów stanowią uczniowie w wieku 13-17 lat19. Można więc przypuszczać, że są to uczniowie gimnazjów. Częstotliwość publikowania informacji jest duża - w ostatnim miesiącu (kwiecień 2014) na fanpage'u zamieszczono 142 posty, 745 komentarzy oraz „polubiono” 15 423 elementy strony20.

Celem stworzonej przez J. Machowską strony było zainteresowanie rówieśników książką oraz przekazywanie wiedzy dotyczącej historii Polski (szczególnie związanej z tematyką państwa podziemnego).

Administratorki współpracują również, m.in. z następującymi stronami: II wojna światowa w pigułce21, Muzeum AK im. Nila w Krakowie22, Historykon23, Wrzesień193924, GRH Parasol25, grupa Powstanie Warszawskie'4426, grupa KMPH27. Współpraca polega głównie na wymianie informacji i promowaniu wydarzeń oraz akcji proponowanych przez poszczególne strony. Informacje, które autorki zamieszczają na stronie, pochodzą z książek historycznych oraz danych publikowanych na stronach muzeów związanych z II wojną światową28.

Autorki, aby spełnić stawiane przed sobą cele, publikują na fanpage'u posty i notatki związane bezpośrednio z bohaterami książki A. Kamińskiego, a także informacje przypominające o ważnych rocznicach, związanych nie tylko z wydarzeniami przedstawionymi w Kamieniach na szaniec, ale także z Polskim Państwem Podziemnym oraz Żołnierzami Wyklętymi. Na stronie znajdziemy między innymi zdjęcia Alka, Rudego i Zośki, zarówno te z czasów dzieciństwa, jak i młodości (rysunki 1 i 2).

Rysunek 1. Kamienie na szaniec Aleksandra Kamińskiego na Facebooku

Źródło: https://www.facebook.com/kamienienaszaniec, [24.04.2014].

Rysunek 2. Hanka i Tadeusz w Zalesiu
(zdjęcie pochodzi z książki Barbary Wachowicz Wierna rzeka harcerstwa - Rudy, Alek, Zośka)


Źródło: http://e-mentor.pl/6a8f, [23.05.2014].

Autorki przytaczają również fragmenty prywatnej korespondencji bohaterów znanych z powieści. Publikowane listy, w czasach krótkich wiadomości tekstowych ograniczających się do kilkunastu znaków wzbogaconych emotikonami, wydają się czymś nadzwyczajnym zwłaszcza dla pokolenia digital natives. Realne wypowiedzi bohaterów lektury ukazują ówczesną kulturę słowa i są przykładem tego, jak się ona zmieniła z biegiem czasu.

Rysunek 3. Kamienie na szaniec Aleksandra Kamińskiego na Facebooku

Źródło: https://www.facebook.com/kamienienaszaniec?fref=ts, [20.04.2014].

Rysunek 4. List Basi do Alka

Źródło: http://e-mentor.pl/e361, [23.05.2014].

Ciekawą propozycję stanowią również notatki poświęcone miejscom, w których przebywali bohaterowie książki. Administratorki w postach publikowanych na stronie zamieszczają fragmenty mapy Warszawy wraz z oznaczeniami ważnych miejsc i wydarzeń bezpośrednio związanych z bohaterami lub zdarzeniami opisanymi w książce Kamińskiego. Mapy opatrzone są także krótkim opisem.

Rysunek 5. Tropem Tadeusza Zawadzkiego

Źródło: http://e-mentor.pl/3038, [23.05.2014].

Fani strony są na niej bardzo aktywni, wskazuje na to liczba „polubień” przez użytkowników poszczególnych postów - najczęściej jest ich około 50. Niektóre zamieszczane posty są również przyczynkiem do rozszerzania informacji zamieszczonych na portalu. Stało się tak na przykład w przypadku informacji o akcji sylwestrowej przeprowadzonej przez bohaterów Kamieni na szaniec.

Rysunek 6. Kartka z kalendarza o akcji sylwestrowej

Źródło: http://e-mentor.pl/954a, [24.05.2014].

Autorki zamieściły post z dokładnym opisem akcji, który został „polubiony” przez 243 osoby i udostępniony aż 211 razy. Pod wpisem pojawiło się także wiele komentarzy, wśród których znalazł się komentarz jednego z fanów strony, który dzięki rzetelnemu opisowi akcji dokładnie zlokalizował miejsce wydarzenia. Na prośbę administratorek strony zrobił zdjęcia owego miejsca i opublikował je w komentarzach dotyczących akcji.

Rysunek 7. Fragment rozmowy, która wywiązała się między fanem strony a administratorkami

Źródło: http://e-mentor.pl/db24, [24.05.2014].

Przedstawiona aktywność jednego z fanów to tylko przykład zaangażowania facebookowej społeczności Kamieni na szaniec. Zapał i zainteresowanie użytkowników doceniają również same administratorki strony, czego wyrazem jest np. zorganizowanie przez nie konkursu, w którym główną nagrodą jest książka opisująca losy dziewcząt z Powstania Warszawskiego29.

Na profilu pojawiają się również informacje dotyczące zasłużonych osób. Przykładem może być postać Sławomira Pocztarskiego ps. Bóbr - powstańca warszawskiego, któremu społeczność fanów składała na Facebooku urodzinowe życzenia.

Rysunek 8. Kartka z kalendarza na fanpage'u Kamieni na szaniec

Źródło: http://e-mentor.pl/2fa4, [23.04.2014].

Fanpage Kamieni na szaniec jako inspiracja do pracy nauczyciela

Jak można zastosować opisywany fanpage w pracy z uczniem? Po pierwsze jest to doskonały sposób na głębsze spojrzenie na pojawiające się w tekście postaci. Dzięki prywatnej korespondencji czy zdjęciom bohaterów Kamieni na szaniec uczeń może dostrzec, iż to, co przeczytał, nie było tylko fikcją literacką, ale odwzorowaniem realnych wydarzeń.

Fanpage może również zainspirować nauczycieli oraz uczniów do odwiedzenia miejsc, w których przebywali bohaterowie. Dzięki publikowanym mapom oraz opisom łatwiej jest zorganizować wycieczkę do Warszawy i znaleźć ulice, po których chodzili przebywali Rudy, Zośka i Alek. Poznanie miejsc, w których rozgrywa się akcja książki, może jeszcze bardziej zbliżyć młodych czytelników do tych bohaterów. Uczniowie własne doświadczenia, refleksje, zdjęcia z wycieczki mogą także dzielić z innymi miłośnikami lektury, prowadząc przy tym wiele ciekawych dyskusji.

Wykorzystanie takiej formy dydaktyczno-wychowawczej nie tylko uatrakcyjnia proces kształcenia i wpływa pozytywnie na motywację uczniów do opanowywania nowego materiału nauczania, ale również może przynieść znaczne efekty podczas utrwalania bądź powtarzania wcześniej zdobytej wiedzy - czynności te będą dla ucznia przyjemniejsze, a zarazem skuteczniejsze. Bowiem nie bez przyczyny wycieczkę określa się mianem „lekcji patrzenia, słuchania, myślenia, mówienia” 30.

Ponadto uczeń, który doda taką stronę do swoich ulubionych profili, z łatwością będzie mógł poszerzać swoją wiedzę nie tylko o utworze A. Kamińskiego, ale również z zakresu historii Polski. Dzięki postom, które autorzy strony zamieszczają na stronie, uczeń otrzymuje przypomnienia o różnych wydarzeniach związanych z II wojną światową, państwem podziemnym oraz bohaterami tamtych lat.

Co więcej, poszczególne posty, które autorzy publikują na stronie lektury, np. fragmenty korespondencji, mogą stać się przyczynkiem do poznawania przez ucznia dawnej sztuki epistolografii lub interesującym wprowadzeniem do dyskusji na temat zmieniającej się kultury słowa.

Facebook jako narzędzie dydaktyczne

Polonistka z Płocka, Agnieszka Zielińska, w jeszcze większym stopniu wykorzystała możliwości portalu Facebook. Nie stworzyła z uczniami szkół ponadgimazjalnych strony fanowskiej, ale w ramach zajęć poleciła założenie profili bohaterów dramatu Wesele S. Wyspiańskiego. Autorka swój pomysł uzasadniła własnymi negatywnymi doświadczeniami związanymi z ową lekturą, którą wiele osób określa jako trudną oraz „męczącą”. Pracując z własnymi uczniami, chciała omówić lekturę inaczej, mniej tradycyjnie, w bardziej przystępny sposób. W ramach zajęć, które przeprowadziła w pracowni komputerowej, poleciła uczniom stworzenie fikcyjnych profili bohaterów Wesela i uzupełnianie ich informacjami zgodnymi z lekturą, zdjęciami (jeśli nie udało się znaleźć czegoś odpowiedniego, uczniowie korzystali z fotografii z filmowej adaptacji dramatu). Ponadto przez cały tydzień uczniowie prowadzili na Facebooku dyskusje bazujące na cytatach z utworu lub na ich parafrazach. Próbowali posługiwać się językiem utworu, wczuwali się w role bohaterów, których profile prowadzili. Często składali sobie życzenia czy też gratulowali z okazji zaślubin31. Jak podaje A. Zielińska, zadanie przyniosło wiele przyjemności nie tylko uczniom, ale i jej samej. Cieszyła się z pedagogicznego sukcesu, bowiem takie nietypowe omówienie lektury zachęciło uczniów do jej głębszego poznania i zaowocowało wysokimi wynikami na sprawdzianie. Nauczycielka podkreśla, że nigdy nie wystawiła tylu dobrych ocen32.

Dydaktyczne zastosowania Facebooka opisują także K. Walsh i H. Green33. Jednym z nich jest właśnie budowanie fikcyjnych profili i fanpage'ów, czego przykładem może być nietradycyjne przeprowadzenie lekcji z języka ojczystego przez A. Zielińską, opisane wyżej.

Kolejny pomysł dotyczy kształtowania umiejętności przeprowadzania sondaży i badania opinii publicznej. Dzięki opcji „Pytania na Facebooku” użytkownik może uzyskiwać od znajomych i innych użytkowników strony rekomendacje i odpowiedzi na przygotowane przez siebie pytania. W odniesieniu do lektur pytania te mogą dotyczyć przykładowo oceny postępowania konkretnego bohatera bądź poszukiwania rozwiązań przedstawionej w tekście sytuacji.

Trzecią propozycją wykorzystania Facebooka do celów dydaktycznych jest możliwość utworzenia specjalnej grupy klasowej, do której będą należeli zarówno uczniowie, jak i nauczyciele. Grupa taka może stać się doskonałym miejscem do szybkiej wymiany informacji i prowadzenia różnych dyskusji. Nauczyciel może udostępniać swoim podopiecznym hiperłącza do wartościowych stron, które mogą uczniów zainteresować i pogłębiać ich wiedzę w określonej dziedzinie. W przypadku lektur mogą to być strony biograficzne autora tekstu, strony zawierające informacje o ekranizacjach lektury czy strony prezentujące ciekawostki związane z omawianym tekstem kultury.

Ostatni pomysł na dydaktyczne zastosowanie Facebooka, który przytaczają K. Walsh i H. Green, związany jest z kształtowaniem umiejętności rozróżniania prawdziwych informacji od treści nierzetelnych, stanowiących szum informacyjny. Ponieważ portal często staje się pierwszym kanałem informowania o jakimś wydarzeniu czy nowince, nauczyciel może polecić uczniom sprawdzenie rzetelności informacji z innymi dostępnymi źródłami. Zdaniem pomysłodawczyń takie zabiegi mają kształtować krytyczne myślenie. W przypadku lektur szkolnych nauczyciel może przesyłać uczniom linki do różnych opracowań omawianego tekstu, a zadaniem uczniów może być weryfikacja podanych w tych źródłach informacji.

Podane przykłady prezentują tylko niewielką część możliwości wykorzystania Facebooka w sposób efektywny i efektowny w realizacji procesu kształcenia na poszczególnych szczeblach edukacji. Wszystko zależy od kreatywności nauczyciela i jego rozeznania w zakresie funkcjonowania tego portalu.

Podsumowanie

Zapoznawanie uczniów z kanonem lektur szkolnych może być dla nich ciekawą przygodą. Nauczyciele nie muszą ograniczać się do standardowych, czasem archaicznych metod analizy utworów. Wykorzystanie fanpage'a lektur szkolnych w pracy z uczniami może przynieść wiele korzyści. Po pierwsze, może on stać się nową pomocą dydaktyczną, która wzbudzi duże zainteresowanie u ucznia. Po drugie, jeśli uczniowie nie zapoznali się jeszcze z danym tekstem kultury, „myszkowanie” na stronie fanowskiej może zmotywować ich do czytania. Kolejną zaletą zastosowania portali społecznościowych przy realizacji procesu kształcenia jest możliwość prowadzenia dyskusji w obrębie danego problemu, który pojawia się w utworze (dyskusja może zostać przeniesiona poza mury szkoły i odbywać się w formie elektronicznej). Śledzenie czy prowadzenie fanpage'ów i profili tematycznych może również poszerzać horyzonty uczniów w innych dziedzinach nauki, kultury czy sztuki.

Bibliografia

  • Bereźnicki F., Podstawy kształcenia ogólnego, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2011.
  • Bereźnicki F., Podstawy dydaktyki, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2011.
  • Gawlicz K., Starnawski M., Obcy polskiego systemu edukacyjnego 20 lat po zmianie systemowej, [w:] Nowak-Dziemianowicz M., Rudnicki P., Pedagogika. Zakorzenienie i transgresja, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław 2011.
  • Goźlińska E., Jak przygotować wycieczkę szkolną?, WSiP, Warszawa 2009.
  • Gutowska H. (red.), Środowisko społeczno-przyrodnicze w klasach 1-3, WSiP, Warszawa 1982.
  • Okoń W., Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003.
  • Prensky M., Digital Natives, Digital Immigrants, „On the Horizon” 2001, Vol. 9, No. 5, s. 1-6, http://dx.doi.org/10.1108/10748120110424816.
  • Walsh K., Green H., 5 ways to use Facebook in your lesson plans and teaching, http://www.emergingedtech.com/2012/08/5-fun-ways-to-use-facebook-in-your-lesson-plans-and-teaching.
  • Zielińska A., Wesele na „Fejsie”, 2014, http://www.edunews.pl/nowoczesna-edukacja/ict-w-edukacji/2527-wesele-na-fejsie.
INFORMACJE O AUTORACH

Anna Michniuk

Autorka jest doktorantką przy Zakładzie Technologii Kształcenia Wydziału Studiów Edukacyjnych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej zainteresowania badawcze dotykają tematyki kompetencji medialnych oraz nowych mediów wraz z potencjalnymi możliwościami zastosowania ich w edukacji.

Sylwia Polcyn

Autorka jest doktorantką w Zakładzie Dydaktyki Ogólnej Wydziału Studiów Edukacyjnych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej zainteresowania badawcze związane są z wykorzystaniem nowych technologii w procesie kształcenia, w tym również zastosowania edukacyjnych gier komputerowych w procesie nauczania-uczenia się uczniów.

 

Informacje o artykule

DOI: 10.15219/em55.1106

W wersji drukowanej czasopisma artykuł znajduje się na s. 31-37.

pdf pobierz artykuł w wersji PDF

pdf abstract in English

Cytowanie

Sylwia Polcyn, Anna Michniuk, Popularyzacja lektur szkolnych na portalach społecznościowych na przykładzie strony „Kamienie na szaniec” na portalu Facebook, „e-mentor” 2014, nr 3 (55), s. 31-37, http://dx.doi.org/10.15219/em55.1106.

Komentarze

Nie ma jeszcze komentarzy do tego artykułu.

dodaj komentarz dodaj komentarz

Przypisy

1 K. Gawlicz, M. Starnawski, Obcy polskiego systemu edukacyjnego 20 lat po zmianie systemowej, [w:] M. Nowak-Dziemianowicz, P. Rudnicki, Pedagogika zakorzenienie i transgresja, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław 2011, s. 247.

2 W. Okoń, Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003, s. 69-74.

3 Tamże, s. 69.

4 Tamże.

5 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z 2012 r. poz. 977).

6 F. Bereźnicki, Podstawy kształcenia ogólnego, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2011, s. 63.

7 M. Prensky, Digital Natives, Digital Immigrants, „On the Horizon” 2001, Vol. 9, No. 5, s. 1-6, e-mentor.pl/18ff. [23.05.2014].

8 Statystyki: Statistic Brain, www.statisticbrain..... [14.02.2014].

9 Fanpage książki Mały Książę, e-mentor.pl/349e. [14.02.2014].

10 Fanpage książki Ania z Zielonego Wzgórza, e-mentor.pl/2f57. [14.02.2014].

11 Fanpage książki Dzieci z Bullerbyn, e-mentor.pl/ba99. [14.02.2014].

12 Fanpage książki Kamienie na szaniec, https://www.faceboo.... [14.02.2014].

13 Fanpage książki Jeżycjada, e-mentor.pl/45ab. [14.02.2014].

14 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r., dz.cyt.

15 Użytkownicy portalu społecznościowego Facebook po kliknięciu „lubię to” akceptują wyświetlanie na swoim profilu informacji i postów zamieszczanych przez określone strony znajdujące się na portalu.

16 Wskaźnik określający, ile osób „mówi o tym”, oznacza liczbę osób, która wchodzi w interakcję z danym fanpage'em poprzez następujące czynności: polubienie strony, napisanie postu na stronie, napisanie komentarza na stronie, polubienie postu, udostępnienie go, wzięcie udziału w ankiecie, odpowiedzenie na wydarzenie utworzone przez stronę, oznaczenie strony na zdjęciu, wystawienie rekomendacji strony, zameldowanie się w miejscu związanym ze stroną, wspomnienie o stronie w swoim poście. Za: Analiza wskaźnika „Mówią o tym” na Facebooku, 2012, nowymarketing.pl/a/.... [23.05.2014].

17 Informacje uzyskane za pomocą wywiadu przeprowadzonego z autorką przy wykorzystaniu korespondencji elektronicznej.

18 Dane z dnia 24.04.2014.

19 Źródło: https://www.faceboo.... [14.02.2014].

20 Źródło: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

21 Więcej: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

22 Więcej: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

23 Więcej: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

24 Więcej: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

25 Więcej: www.facebook.com/gr.... [23.05.2014].

26 Więcej: www.facebook.com/gr... warszawskie, [23.04.2014].

27 Więcej: https://www.faceboo.... [23.05.2014].

28 Informacje uzyskane za pomocą wywiadu przeprowadzonego z autorką przy wykorzystaniu korespondencji elektronicznej.

29 Źródło: e-mentor.pl/269a. [24.05.2014].

30 E. Goźlińska, Jak przygotować wycieczkę szkolną?, WSiP, Warszawa 2009, s. 8.

31 A. Zielińska, „Wesele” na fejsie, 2014, www.edunews.pl/nowo.... [14.02.2014].

32 Tamże.

33 K. Walsh, H. Green, 5 ways to use Facebook in your lesson plans and teaching, www.emergingedtech..... [24.05.2014].