AAA

Lifelong E-Learning
- EDEN 2005 Annual Conference

20-23 czerwca, Helsinki, Finlandia

Maria Zając

Wakacyjna przerwa w wydawaniu "e-mentora" sprawia, że niektóre wydarzenia, które miały miejsce w tym czasie wydają się być już bardzo odległe i być może nie warto już do nich wracać. Jednak nie sposób pominąć milczeniem dorocznej konferencji Europejskiej Sieci Kształcenia na Odległość (European Distance and E-learning Network), która tym razem miała miejsce w stolicy Finlandii - Helsinkach. Wśród europejskich konferencji poświęconych tej formie edukacji jest to chyba drugie co do wielkości (pierwsze miejsce zdecydowanie zajmuje berlińska EDUCA) forum gromadzące profesjonalistów z całego świata reprezentujących wszystkie szczeble i formy kształcenia, a także przedstawicieli ministerstw, organizacji pozarządowych oraz Komisji Europejskiej i jej Agencji (jak chociażby CEDEFOP1 i OECD2).

Jak podali organizatorzy, tegoroczne spotkanie zgromadziło około 500 osób z 60 krajów. Ta ostatnia liczba wskazuje, iż reprezentowane były nie tylko kraje Europy. I rzeczywiście - nie zabrakło prelegentów nie tylko ze Stanów Zjednoczonych czy Japonii, ale także z bardziej "egzotycznych" krajów, takich jak: Egipt, Bahrein czy RPA. W ciągu czterech dni wygłoszono 140 referatów. Konferencji towarzyszyło 12 warsztatów i wiele stoisk firmowych. Przygotowano także miejsce, gdzie każdy mógł udostępnić przywiezione przez siebie materiały dotyczące działalności uczelni, wydawanych publikacji oraz realizowanych projektów3. Polskę reprezentowało 7 osób z czterech ośrodków akademickich (CREN SGH, OEN AGH, OKNO PW, PUW WSHE) oraz z Narodowej Agencji programu Socrates.


Gospodarzem konferencji był Instytut Dipoli (Lifelong Learning Institute) działający przy Helsińskim University of Technology. Zlokalizowany tuż nad Zatoką Fińską, z dala od ruchu i chaosu wielkiego miasta stwarzał wyjątkowe warunki do obrad i dyskusji3.

Każdy dzień zaczynał się sesją plenarną, podczas której głos zabierali przedstawiciele wymienionych wcześniej organizacji, prezentując wyniki aktualnych badań oraz opracowywane strategie i kierunki dalszego rozwoju e-learningu z perspektywy Unii Europejskiej.

Dla ilustracji warto przytoczyć parę tytułów wystąpień5:

  • Sustainable Investment In Lifelong Learning: Opportunities and Challeges - autor Gregory Würzburg, starszy ekonomista w Departamencie Edukacji OECD;
  • Lifelong Learning, eLearning and Access to Learning: is eLearning Contributing to Access to Learning? - Maruja Gutierez-Diaz, szefowa działu w Dyrektoracie Edukacji i Kultury Komisji Europejskiej;
  • The Challenge of Learning in the 21st Century: Strategies, Visions and Realities in Global Policy Context - Werner Hermann, starszy doradca w CEDEFOP
  • Distance Learning and eLearning in European Policy and Practice - Claudio Dondi, Wiceprezydent sieci EDEN;
  • Why e-Learning Has Failed and Why It Will Succeed? autorstwa Tony'ego Batesa, człowieka legendy i autorytetu w dziedzinie e-learningu.

To tylko wybrane, najważniejsze wystąpienia konferencji - niestety, na wymienienie wszystkich brak miejsca w tej krótkiej relacji. Wydaje się jednak, że można wskazać kilka obszarów, które szczególnie często pojawiały się w konferencyjnych wystąpieniach. Należą do nich kwestie, takie jak:

  • kształcenie zawodowe i uczenie się w miejscu pracy,
  • indywidualizacja nauczania,
  • ocena jakości oraz efektywności kształcenia metodami e-learningowymi.
W oficjalnych wystąpieniach nierzadko podkreślano również konieczność skuteczniejszego upowszechniania rezultatów projektów, gdyż, jak pokazuje praktyka, najczęściej zasięg wykorzystania wypracowanych wyników ogranicza się do uczelni bądź instytucji uczestniczących w projekcie. Można wręcz się spodziewać, że sposób popularyzacji uzyskanych rezultatów będzie jednym z istotnych kryteriów podczas oceny wniosków zgłaszanych do finansowania z budżetu UE.

Warto także wspomnieć o sesjach "typowo skandynawskich", podczas których przedstawiciele uczelni, głównie fińskich i norweskich, prezentowali swoje osiągnięcia oraz projekty w zakresie e-edukacji. Na uznanie zasługuje działalność Fińskiego Uniwersytetu Wirtualnego, który powstał z inicjatywy kilku uczelni technicznych i zrzesza coraz więcej ośrodków akademickich tego kraju. Uderzająca była też aktywność uczelni litewskich - ich obecność daje się zauważyć w wielu unijnych projektach i była także widoczna w trakcie rozmów indywidualnych oraz grupowych podczas konferencji.

Nie budzi dziś chyba niczyich wątpliwości stwierdzenie, że spotkania, takie jak w Helsinkach, są doskonałą okazją do nawiązania kontaktów i znajdowania przyszłych partnerów do współpracy. Kolejną doroczną konferencję EDEN 2006 zaplanowano w Wiedniu.

INFORMACJE O AUTORACH

MARIA ZAJĄC
Autorka jest adiunktem, kierownikiem Pracowni Nowe Media w Edukacji na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz specjalistą ds. jakości kształcenia w Centrum Rozwoju Edukacji Niestacjonarnej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Problematyką e-learningu zajmuje się aktywnie od kilkunastu lat, uczestnicząc w wielu projektach oraz prowadząc szkolenia, głównie z zakresu metodyki e-nauczania. W pracy badawczej koncentruje się na problematyce personalizacji w kształceniu - zarówno od strony uwarunkowań psychologicznych, jak i rozwiązań informatycznych, które pozwalają na dostosowywanie środowiska nauczania do indywidualnych preferencji uczących się. Opublikowała ponad 80 opracowań dotyczących wykorzystania nowoczesnych technologii w kształceniu, w tym w nauczaniu online.

 

  • Relacja z konferencji

Informacje o autorach

Maria Zając
arrow zobacz inne artykuły autora

Komentarze

Nie ma jeszcze komentarzy do tego artykułu.

dodaj komentarz dodaj komentarz

Przypisy

1 CEDEFOP = the European Centre for the Development of Vocational Training (www.cedefop.eu.int/)

2 Organisation for Economic Co-operation and Development (www.oecd.org/home/0...)

3 Załączone zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony tegorocznej konferencji dostępnej pod adresem: www.eden-online.org...

4 Dni były wprawdzie szczelnie wypełnione prezentacjami, ale ponieważ o tej porze roku (koniec czerwca) w Finlandii zmierzch zaczyna się ok. godziny 23, wystarczało czasu na spacery nad morze. Zaskakujący był tylko fakt, że sklepy zamykano "w środku dnia" (czyli ok. godz. 19) i ruch na ulicach zamierał, kiedy było jeszcze zupełnie jasno.

5 Wymienione referaty są udostępnione na stronie konferencji (www.eden-online.org...)